அதிகாரம் 128 · குறள் 1271–1280

குறிப்பறிவுறுத்தல்

The Reading of the Signs

  1. குறள் 1271
    கரப்பினுங் கையிகந் தொல்லாநின் உண்கண்உரைக்கல் உறுவதொன் றுண்டு.

    தலைவன் தலைவியிடம் சொல்கிறான்: நீ மறைத்தாலும், உன் கட்டுப்பாட்டை மீறிய உன் மையுண்ட கண்கள் எனக்கு ஏதோ ஒன்றைச் சொல்ல முயல்கின்றன.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1272
    கண்ணிறைந்த காரிகைக் காம்பேர்தோட் பேதைக்குப்பெண்நிறைந்த நீர்மை பெரிது.

    தலைவன் தோழியிடம் சொல்கிறான்: கண்நிறைந்த அழகும் மூங்கில் போன்ற தோள்களும் உடைய இந்த இளம்பெண்ணிடம், பெண்மைக்குரிய நாணம் நிறைந்து மிகுந்திருக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1273
    மணியில் திகழ்தரு நூல்போல் மடந்தைஅணியில் திகழ்வதொன்று உண்டு.

    தலைவன் சொல்கிறான்: மணிகளின் ஊடே தெரியும் கோக்கும் நூல் போல, இந்த இளம்பெண்ணின் அழகின் ஊடே ஏதோ ஒரு குறிப்பு ஒளிர்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1274
    முகைமொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் பேதைநகைமொக்குள் உள்ளதொன் றுண்டு.

    தலைவன் சொல்கிறான்: அரும்பாத மொட்டுக்குள் நறுமணம் அடங்கியிருப்பது போல, இந்தப் பெண்ணின் அரும்பும் புன்னகைக்குள் ஏதோ ஒரு குறிப்பு அடங்கியிருக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1275
    செறிதொடி செய்திறந்த கள்ளம் உறுதுயர்தீர்க்கும் மருந்தொன்று உடைத்து.

    தலைவன் சொல்கிறான்: நெருக்கமான வளையல் அணிந்தவள் என்னிடம் காட்டிச் சென்ற மறைவான குறிப்பில், என் பெருந்துயரைத் தீர்க்கும் மருந்து ஒன்று இருக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1276
    பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றிஅன்பின்மை சூழ்வ துடைத்து.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: அவர் மிகவும் ஆறுதல் சொல்லி அன்போடு கூடுவது, தாங்க முடியாத பிரிவை எனக்குத் தந்து அன்பின்றிச் செல்ல எண்ணுவதைக் குறிக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1277
    தண்ணந் துறைவன் தணந்தமை நம்மினும்முன்னம் உணர்ந்த வளை.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: குளிர்ந்த கடற்கரைத் தலைவன் பிரிய எண்ணியதை, நம்மைவிட முன்பே என் வளையல்கள் உணர்ந்து (கழன்று) விட்டன.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1278
    நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்எழுநாளேம் மேனி பசந்து.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என் காதலர் நேற்றுதான் பிரிந்து சென்றார்; ஆனால் ஏழு நாள் ஆனது போல என் உடல் பசலை அடைந்துவிட்டது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1279
    தொடிநோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அடிநோக்கிஅஃதாண் டவள்செய் தது.

    தோழி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்: அவள் தன் வளையல்களைப் பார்த்தாள், மென்மையான தோள்களைப் பார்த்தாள், பின் தன் பாதங்களைப் பார்த்தாள்; அதுவே அவள் செய்தது (பிரிந்தால் மெலிவேன், உடன் வருவேன் என்ற குறிப்பு).

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1280
    பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்காமநோய் சொல்லி இரவு.

    தலைவன் சொல்கிறான்: சொல்லாமல் கண்களாலேயே காதல் நோயைச் சொல்லி இரந்து நிற்பது, பெண்மைக்கு மேலும் பெண்மை சேர்ப்பது என்று சொல்வார்கள்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.