அதிகாரம் 129 · குறள் 1281–1290

புணர்ச்சிவிதும்பல்

Desire for Reunion

  1. குறள் 1281
    உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நினைத்த அளவிலேயே மகிழ்வதும், கண்ட அளவிலேயே களிப்பதும் கள்ளுக்கு இல்லை; காதலுக்கே உண்டு.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1282
    தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத்துணையும்காமம் நிறைய வரின்.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: பனைமர அளவுக்குக் காதல் நிறைந்து வரும்போது, தினை அளவுகூட ஊடாமல் இருக்க வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1283
    பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்காணா தமையல கண்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என்னை மதிக்காமல் அவர் தம் விருப்பப்படியே நடந்தாலும், என் கண்கள் தலைவனைக் காணாமல் அமைதி கொள்வதில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1284
    ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்துகூடற்கண் சென்றதுஎன் னெஞ்சு.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: தோழி, அவரோடு ஊடுவதற்காகவே சென்றேன்; ஆனால் என் நெஞ்சு அதை மறந்து அவரோடு கூடுவதற்கே விரைந்தது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1285
    எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்பழிகாணேன் கண்ட இடத்து.

    தலைவி சொல்கிறாள்: மை தீட்டும்போது தீட்டும் கோலைக் கண் காண்பதில்லை; அதுபோல, தலைவனைக் கண்டவுடன் அவர் குற்றங்களை நான் காண்பதில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1286
    காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்காணேன் தவறல் லவை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அவரைக் காணும்போது அவர் குற்றங்கள் எதுவும் தெரிவதில்லை; காணாதபோது குற்றம் அல்லாத எதுவும் தெரிவதில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1287
    உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து.

    தலைவி சொல்கிறாள்: வெள்ளம் இழுத்துச் செல்லும் என்று தெரிந்தும் அதில் பாய்பவர் போல, ஊடல் நிலைக்காது என்று தெரிந்தும் ஊடுவதால் என்ன பயன்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1288
    இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு.

    தலைவி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்: கள்வனே, இழிவு தரும் துன்பங்களை நீ செய்தாலும், கள் உண்டு களிப்பவர்க்குக் கள் போல, உன் மார்பு எனக்கு விருப்பம் தருகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1289
    மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்செவ்வி தலைப்படு வார்.

    தலைவன் சொல்கிறான்: காதல் மலரைவிட மென்மையானது; அதன் நுட்பமான செவ்வியை அறிந்து அனுபவிப்பவர் சிலரே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1290
    கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்என்னினும் தான்விதுப் புற்று.

    தலைவன் சொல்கிறான்: கண்களால் மட்டும் ஊடல் காட்டினாள்; ஆனால் தழுவுவதில் என்னைவிடத் தானே விரைந்து, அந்த ஊடலையும் மறந்து கலங்கினாள்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.