அதிகாரம் 130 · குறள் 1291–1300

நெஞ்சொடுபுலத்தல்

Expostulation with Oneself

  1. குறள் 1291
    அவர்நெஞ்சு அவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சேநீஎமக்கு ஆகா தது.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, அவருடைய நெஞ்சு அவர் பக்கமே நிற்பதைக் கண்டும், நீ ஏன் என் பக்கம் நிற்காமல் இருக்கிறாய்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1292
    உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச்செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, அவர் நம்மீது அன்பு இல்லாதவர் என்று கண்டும், "அவர் கோபிக்கமாட்டார்" என்று எண்ணி அவரிடம் போகிறாய்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1293
    கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீபெட்டாங்கு அவர்பின் செலல்.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, "கெட்டவர்களுக்கு நண்பர் இல்லை" என்பதனாலோ, நீ விரும்பியபடியே என்னை விட்டு அவர் பின்னால் போகிறாய்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1294
    இனிஅன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சேதுனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, நீ முதலில் ஊடிப் பின் இன்பம் துய்க்கமாட்டாய்; இனிமேல் இதுபோன்ற செய்திகளை உன்னோடு யார் ஆலோசிப்பார்கள்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1295
    பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என் நெஞ்சு அவரைப் பெறாதபோது பெறமாட்டோமோ என்று அஞ்சுகிறது; பெற்றபோது பிரிவாரோ என்று அஞ்சுகிறது; அதனால் அது தீராத துன்பம் உடையதாகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1296
    தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பிரிவில் தனியே இருந்து அவரை நினைத்தபோது, என் நெஞ்சு என்னையே தின்பது போல் வருத்தியது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1297
    நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அவரை மறக்க முடியாத, மாண்பற்ற என் பேதை நெஞ்சோடு சேர்ந்ததால், நான் என் நாணத்தையும் மறந்துவிட்டேன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1298
    எள்ளின் இளிவாம்என்று எண்ணி அவர்திறம்உள்ளும் உயிர்க்காதல் நெஞ்சு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அவரை இகழ்ந்தால் தனக்கே இழிவு என்று எண்ணி, உயிர்மேல் ஆசையுள்ள என் நெஞ்சு அவருடைய நற்பண்புகளையே நினைக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1299
    துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடையநெஞ்சந் துணையல் வழி.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தன்னுடைய நெஞ்சமே துணையாக இல்லாதபோது, துன்பத்தில் வேறு யார்தான் துணையாவார்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1300
    தஞ்சம் தமரல்லர் ஏதிலார் தாமுடையநெஞ்சம் தமரல் வழி.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தன்னுடைய நெஞ்சமே தனக்கு உறவாக இல்லாதபோது, அயலார் உறவாக இல்லாதது எளிதில் விளங்கும் ஒன்றே.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.