அதிகாரம் 131 · குறள் 1301–1310

புலவி

Pouting

  1. குறள் 1301
    புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது.

    தோழி தலைவியிடம் சொல்கிறாள்: அவரைத் தழுவாமல் ஊடி இரு; அதனால் அவர் படும் துயரத்தைச் சிறிது நேரம் நாம் பார்ப்போம்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1302
    உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிதுமிக்கற்றால் நீள விடல்.

    தோழி சொல்கிறாள்: உணவுக்கு உப்புப் போல, ஊடல் அளவோடு இருக்க வேண்டும்; அதை நீள விடுவது, உப்பு சற்று மிகுந்துவிட்டது போலக் கெடுக்கும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1303
    அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்புலந்தாரைப் புல்லா விடல்.

    தோழி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்: தம்மிடம் ஊடியவர்களைத் தழுவி ஊடல் தீர்க்காமல் விடுவது, ஏற்கெனவே துன்பத்தில் வாடுபவர்க்கு மேலும் துன்பம் தருவது போன்றது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1304
    ஊடி யவரை உணராமை வாடியவள்ளி முதலரிந் தற்று.

    தோழி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்: ஊடியவளைச் சமாதானப்படுத்தாமல் விடுவது, ஏற்கெனவே வாடிய கொடியை அடியோடு அறுத்துவிடுவது போன்றது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1305
    நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகைபூஅன்ன கண்ணார் அகத்து.

    நற்பண்புகளால் சிறந்த காதலருக்கு அழகு தருவது, மலர் போன்ற கண்களையுடைய அவர்களின் காதலியர் உள்ளத்தில் எழும் ஊடலே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1306
    துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்கனியும் கருக்காயும் அற்று.

    பெரிய பிணக்கும் (துனி) சிறிய ஊடலும் (புலவி) இல்லாத காதல், மிகப் பழுத்த கனியும் முற்றாத இளங்காயும் போலச் சுவையற்றது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1307
    ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வதுநீடுவ தன்றுகொல் என்று.

    ஊடலிலும் ஒரு துன்பம் உண்டு: "மீண்டும் கூடுவது நீண்டு தள்ளிப்போகுமோ" என்ற ஏக்கமே அது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1308
    நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்காதலர் இல்லா வழி.

    தலைவி சொல்கிறாள்: "இவள் வருந்துகிறாள்" என்று அறிந்து இரங்கும் காதலர் அருகில் இல்லாதபோது, வருந்துவதால் என்ன பயன்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1309
    நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்வீழுநர் கண்ணே இனிது.

    நீரும் நிழலின் அருகில் இருந்தால்தான் இனிமை; அதுபோல ஊடலும் நம்மை விரும்புபவரிடம் காட்டும்போதுதான் இனிமை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1310
    ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்கூடுவேம் என்பது அவா.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என் ஊடலைத் தீர்க்காமல் வாடவிடுபவரோடு "கூடுவோம்" என்று என் நெஞ்சு எண்ணுவது, அதன் வெறும் ஆசையே.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.