அதிகாரம் 123 · குறள் 1221–1230

பொழுதுகண்டிரங்கல்

Lamentations at Eventide

  1. குறள் 1221
    மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்வேலைநீ வாழி பொழுது.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பொழுதே, நீ வாழ்க! நீ மாலை அல்ல; காதலரோடு கூடிய பெண்களின் உயிரைக் குடிக்கும் இறுதி நேரம் நீ.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1222
    புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்வன்கண்ண தோநின் துணை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: மயங்க வைக்கும் மாலையே, நீயும் துயரத்தோடு இருக்கிறாய்; என் காதலரைப் போல உன் துணையும் கல்நெஞ்சம் உடையதோ?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1223
    பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்துன்பம் வளர வரும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதலர் உடனிருந்த நாட்களில் நடுங்கி வெளிறி வந்த மாலை, இன்று எனக்கு உயிர்வெறுப்பைத் தோற்றுவித்துத் துன்பத்தை வளர்த்தபடி வருகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1224
    காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்துஏதிலர் போல வரும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதலர் இல்லாதபோது வரும் மாலை, கொலைக்களத்துக்கு வரும் பகைவர்களைப் போல வருகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1225
    காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்மாலைக்குச் செய்த பகை?

    தலைவி சொல்கிறாள்: நான் காலைக்குச் செய்த நன்மை என்ன? மாலைக்குச் செய்த பகை என்ன? (காலை ஆறுதல் தருகிறது, மாலை வருத்துகிறது.)

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1226
    மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாதகாலை அறிந்த திலேன்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதலர் என்னை விட்டுப் பிரியாமல் இருந்த காலத்தில், மாலை இப்படித் துன்பம் தரும் என்பதை நான் அறியவில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1227
    காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகிமாலை மலரும்இந் நோய்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: இந்தக் காதல் நோய் காலையில் அரும்பி, பகல் முழுதும் போதாக (மொட்டாக) வளர்ந்து, மாலையில் முழுதும் மலர்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1228
    அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்குழல்போலும் கொல்லும் படை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நெருப்புப் போலச் சுடும் மாலைக்குத் தூதாக வரும் இடையனின் புல்லாங்குழல் ஓசை, என்னைக் கொல்லும் படைக்கலம் ஆகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1229
    பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டுமாலை படர்தரும் போழ்து.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அறிவை மயக்கும் மாலை படரும்போது (நான் உயிர் துறப்பேன்); அதைக் கண்டு இவ்வூரும் மயங்கித் துயரில் வருந்தும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1230
    பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலைமாயும்என் மாயா உயிர்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பொருள் தேடுவதையே இயல்பாகக் கொண்டவரை நினைத்து, இதுவரை அழியாமல் இருந்த என் உயிர் இந்த மயக்கும் மாலையில் அழிகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.