அதிகாரம் 115 · குறள் 1141–1150

அலரறிவுறுத்தல்

The Announcement of the Rumour

  1. குறள் 1141
    அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்பலரறியார் பாக்கியத் தால்.

    தலைவன் சொல்கிறான்: ஊரில் எங்களைப் பற்றி அலர் (பழிச்சொல்) எழுந்ததால்தான் என் அரிய உயிர் நிலைத்திருக்கிறது; இதை அலர் தூற்றும் பலரும் அறியவில்லை — அது என் நல்வினைப் பயன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1142
    மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாதுஅலரெமக்கு ஈந்ததிவ் வூர்.

    தலைவன் சொல்கிறான்: மலர் போன்ற கண்களையுடைய இவளைப் பெறுவது எவ்வளவு அரிது என்பதை அறியாமல், இவ்வூர் எங்களை இணைத்து அலர் பேசி, அவளை எனக்கு எளியவளாக்கித் தந்தது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1143
    உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து.

    தலைவன் சொல்கிறான்: ஊரெல்லாம் அறிந்த இந்த அலர் எனக்கு நன்மையானது அல்லவா? இன்னும் பெறாத அவளைப் பெற்றுவிட்டது போன்ற தன்மை அதற்கு உண்டு.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1144
    கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து.

    தலைவன் சொல்கிறான்: என் காதல் ஊரார் பேசும் அலரால் செழித்து வளர்கிறது; அந்த அலர் இல்லாவிட்டால் அது தன் வலிமை இழந்து வாடிச் சுருங்கிவிடும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1145
    களித்தொறும் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றால் காமம்வெளிப்படுந் தோறும் இனிது.

    தலைவன் சொல்கிறான்: கள் உண்டு மயங்கும்தோறும் மேலும் கள்ளை விரும்புவது போல, காதல் அலரால் வெளிப்படும்தோறும் மேலும் இனிமையாகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1146
    கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: நான் அவரைக் கண்டது ஒரே ஒருநாள்தான்; ஆனால் அலரோ, நிலவைப் பாம்பு விழுங்கிய (கிரகணச்) செய்தி போல் ஊரெங்கும் பரவிவிட்டது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1147
    ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல்நீராக நீளும்இந் நோய்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: ஊரார் பேசும் அலர் எருவாகவும், அன்னையின் கடுஞ்சொல் நீராகவும் அமைய, இந்தக் காதல் நோய் மேலும் மேலும் வளர்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1148
    நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால்காமம் நுதுப்பேம் எனல்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அலரால் காதலை அணைத்துவிடலாம் என்று நினைப்பது, நெய் ஊற்றி நெருப்பை அணைப்போம் என்பது போன்றதே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1149
    அலர்நாண ஒல்வதோ அஞ்சலோம்பு என்றார்பலர்நாண நீத்தக் கடை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: "அஞ்சாதே" என்று உறுதி சொன்னவரே, பலரும் நாணும்படி என்னைக் கைவிட்டுப் பிரிந்தபின், நான் அலருக்கு நாணி அஞ்ச முடியுமா?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1150
    தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்.

    தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்: நாம் விரும்பிய அலரையே இவ்வூர் எழுப்புகிறது; இனி நாம் வேண்டினால் காதலர் நம்மை மணந்து அருள்வார்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.