அதிகாரம் 97 · குறள் 961–970

மானம்

Honour

  1. குறள் 961
    இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்குன்ற வருப விடல்.

    இல்லாமல் வாழ முடியாத அளவுக்குச் சிறப்புடைய செயல்களே ஆனாலும், தம் மானம் குறைய வருவனவாக இருந்தால் அவற்றைச் செய்யாமல் விட்டுவிட வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 962
    சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடுபேராண்மை வேண்டு பவர்.

    புகழோடு பெரிய ஆண்மையையும் விரும்புகிறவர்கள், புகழ் கிடைக்கும் என்றாலும் மானத்துக்குப் பொருந்தாத செயல்களைச் செய்ய மாட்டார்கள்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 963
    பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறியசுருக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.

    செல்வம் பெருகிய காலத்தில் பணிவு வேண்டும்; செல்வம் குறைந்து சுருங்கிய காலத்தில் யாரிடமும் தாழாத உயர்வு வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 964
    தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்நிலையின் இழிந்தக் கடை.

    தம் மதிப்பான நிலையிலிருந்து தாழ்ந்துவிட்ட மனிதர்கள், தலையிலிருந்து உதிர்ந்து விழுந்த மயிரைப் போல மதிப்பிழந்தவர்கள் ஆவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 965
    குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவகுன்றி அனைய செயின்.

    மலை போல உயர்ந்தவர்களும், ஒரு குன்றிமணி அளவு சிறிய இழிசெயலைச் செய்தால், தம் உயர்விலிருந்து தாழ்ந்துவிடுவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 966
    புகழ்இன்றால் புத்தேள்நாட்டு உய்யாதால் என்மற்றுஇகழ்வார்பின் சென்று நிலை.

    தம்மை இகழ்பவர்களின் பின்னால் சென்று வாழும் நிலை புகழையும் தராது; தேவர் உலகத்துக்கும் சேர்க்காது; பின் அதனால் என்ன பயன்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 967
    ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையேகெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.

    தன்னை மதிக்காதவர்களின் பின் சென்று ஒருவன் உயிர் வாழ்வதைவிட, அந்த நிலை வருவதற்கு முன்பே அழிந்தான் என்று சொல்லப்படுவதே நல்லது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 968
    மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமைபீடழிய வந்த இடத்து.

    பெருமையும் மேன்மையும் அழியும் நிலை வந்தபோதும் உடலை மட்டும் காத்து வாழும் வாழ்க்கை, சாவைத் தடுக்கும் மருந்தாகுமோ? ஆகாது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 969
    மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.

    தன் மயிர் நீங்கினால் உயிர் வாழாத கவரிமான் போன்றவர்கள், மானத்துக்கு இழுக்கு வந்தால் உயிரையே விட்டுவிடுவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 970
    இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு.

    இழிவு வந்தால் உயிர் வாழாத மானம் உடையவர்களின் புகழை உலகம் வணங்கிப் போற்றும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.