அதிகாரம் 25 · குறள் 241–250

அருளுடைமை

The Possession of Benevolence

  1. குறள் 241
    அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்பூரியார் கண்ணும் உள.

    அருள் (எல்லா உயிர்களிடமும் இரக்கம்) என்னும் செல்வமே செல்வங்களுள் சிறந்த செல்வம்; பொருட்செல்வம் இழிந்தவர்களிடமும் இருக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 242
    நல்லாற்றால் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றால்தேரினும் அஃதே துணை.

    நல்ல வழியில் ஆராய்ந்து அருளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; பல வழிகளில் ஆராய்ந்தாலும் அருளே உயிருக்குத் துணை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 243
    அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்தஇன்னா உலகம் புகல்.

    அருள் நிறைந்த நெஞ்சம் உடையவர்கள், இருள் சூழ்ந்த துன்ப உலகத்தில் (நரகத்தில்) புக வேண்டியதில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 244
    மன்னுயிர் ஓம்பி அருளாள்வார்க்கு இல்லென்பதன்னுயிர் அஞ்சும் வினை.

    நிலைபெற்ற உயிர்களைக் காத்து அருளுடன் வாழ்பவர்களுக்கு, தம் உயிர் அஞ்சும்படியான தீவினைகள் வருவதில்லை என்பர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 245
    அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும்மல்லன்மா ஞாலங் கரி.

    அருளுடன் வாழ்பவர்களுக்குத் துன்பம் இல்லை; காற்று உலவும் வளமான இந்தப் பெரிய உலகமே அதற்குச் சான்று.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 246
    பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கிஅல்லவை செய்தொழுகு வார்.

    அருளை விட்டுத் தீய செயல்களைச் செய்து வாழ்பவர்கள், வாழ்வின் உண்மைப் பயனை இழந்து, தாம் படப்போகும் துன்பத்தை மறந்தவர்கள் என்பர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 247
    அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்குஇவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு.

    பொருள் இல்லாதவர்களுக்கு இந்த உலக இன்பம் இல்லாதது போல, அருள் இல்லாதவர்களுக்கு மேல் உலக இன்பம் இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 248
    பொருளற்றார் பூப்பர் ஒருகால் அருளற்றார்அற்றார்மற் றாதல் அரிது.

    பொருளை இழந்தவர்கள் ஒருகாலத்தில் மீண்டும் செழிக்கலாம்; அருளை இழந்தவர்கள் அழிந்தவர்களே, மீண்டு வருவது அரிது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 249
    தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்அருளாதான் செய்யும் அறம்.

    அருள் இல்லாதவர் செய்யும் அறத்தை ஆராய்ந்தால், அது தெளிவில்லாதவன் உண்மைப் பொருளைக் கண்டது போன்றதே (இயலாதது).

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 250
    வலியார்முன் தன்னை நினைக்கதான் தன்னின்மெலியார்மேல் செல்லும் இடத்து.

    தம்மைவிட மெலியவர்களைத் துன்புறுத்தச் செல்லும்போது, தம்மைவிட வலியவர்களின் முன் தாம் நிற்கும் நிலையை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.