அதிகாரம் 126 · குறள் 1251–1260

நிறையழிதல்

Reserve Overcome

  1. குறள் 1251
    காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நாணம் என்னும் தாழ்ப்பாள் இட்ட, மனஅடக்கம் (நிறை) என்னும் கதவைக் காதல் என்னும் கோடரி உடைத்துவிடுகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1252
    காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தையாமத்தும் ஆளும் தொழில்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதல் என்ற ஒன்று இரக்கமே இல்லாதது; நள்ளிரவிலும் என் நெஞ்சை அது ஆட்டிப் படைக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1253
    மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்தும்மல்போல் தோன்றி விடும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என் காதலை மறைக்கத்தான் பார்க்கிறேன்; ஆனால் அது தும்மல் போல என் விருப்பமின்றியே வெளிப்பட்டுவிடுகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1254
    நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்மறையிறந்து மன்று படும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: "நான் மனஅடக்கம் உடையவள்" என்றுதான் நினைத்திருந்தேன்; ஆனால் என் காதல் மறைவைக் கடந்து ஊர்மன்றில் வெளிப்பட்டுவிடுகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1255
    செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்உற்றார் அறிவதொன்று அன்று.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தம்மை வெறுத்தவர் பின்னால் போகாத பெருந்தன்மை, காதல் நோய் கொண்டவர்கள் அறியக்கூடிய ஒன்று அல்ல.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1256
    செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோஎற்றென்னை உற்ற துயர்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என்னை வெறுத்தவர் பின்னால் போக வேண்டும் என்று என்னைத் தூண்டும் இந்தத் துயரம் எத்தகையது! மிக நன்று (என்று தன்னையே நொந்துகொள்கிறாள்).

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1257
    நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்பேணியார் பெட்ப செயின்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: விரும்பியவர் காதலால் நாம் விரும்புவதைச் செய்யும்போது, நாணம் என்ற ஒன்றை நாம் அறிவதே இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1258
    பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்பெண்மை உடைக்கும் படை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பல மாயங்கள் அறிந்த கள்வனான காதலரின் பணிவான இனிய சொற்கள் அல்லவா, நம் பெண்மை என்னும் அரணை உடைக்கும் படைக்கலம்!

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1259
    புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்கலத்தல் உறுவது கண்டு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: அவரோடு ஊடுவேன் என்று எண்ணிச் சென்றேன்; ஆனால் என் நெஞ்சு அவரோடு கலக்க விரைவதைக் கண்டு அவரைத் தழுவிக்கொண்டேன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1260
    நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோபுணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நெருப்பில் இட்ட கொழுப்புப் போல உருகும் நெஞ்சம் உடையவர்களுக்கு, "கூடியபின் ஊடி விலகி நிற்போம்" என்று சொல்வது இயலுமா?

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.