அதிகாரம் 125 · குறள் 1241–1250

நெஞ்சொடுகிளத்தல்

Soliloquy

  1. குறள் 1241
    நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, தீராத இந்தத் துயர நோயைத் தீர்க்கும் மருந்து ஏதேனும் ஒன்றை நினைத்துப் பார்த்துச் சொல்லமாட்டாயோ?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1242
    காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவதுபேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: என் நெஞ்சே, நீ வாழ்க! அவருக்கு நம்மீது காதல் இல்லாதபோது, நீ மட்டும் வருந்துவது அறியாமையே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1243
    இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, இங்கே இருந்துகொண்டு அவரை நினைத்து ஏன் வருந்துகிறாய்? இந்த நோயைத் தந்தவருக்கு நம்மீது இரங்கி நினைக்கும் எண்ணம் இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1244
    கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, நீ அவரிடம் போவதானால் என் கண்களையும் உடன் கொண்டு செல்; அவரைக் காண வேண்டும் என்று இவை என்னைத் தின்றுவிடுகின்றன.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1245
    செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்உற்றால் உறாஅ தவர்.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, நாம் விரும்பினாலும் நம்மை விரும்பாதவர் என்பதற்காக, அவரைப் பகைவர் என்று கைவிட்டுவிட முடியுமா?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1246
    கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: என் நெஞ்சே, தழுவி ஊடல் தீர்க்கும் காதலரைக் கண்டால் நீ பிணங்கி நிற்கமாட்டாய்; இப்போது நீ காட்டும் கோபம் பொய்யானது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1247
    காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சேயானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நல்ல நெஞ்சே, ஒன்று காதலை விட்டுவிடு, அல்லது நாணத்தை விட்டுவிடு; இவை இரண்டையும் ஒருசேரத் தாங்க என்னால் முடியாது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1248
    பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: அறியாத என் நெஞ்சே, அவர் இரங்கி அன்பு காட்டவில்லையே என்று ஏங்கி, பிரிந்து சென்றவர் பின்னால் போகிறாய்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1249
    உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீயாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: என் நெஞ்சே, காதலர் உனக்குள்ளேயே இருக்கும்போது, அவரை நினைத்து யாரிடம் தேடிப் போகிறாய்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1250
    துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமாஇன்னும் இழத்தும் கவின்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நம்மோடு சேராமல் கைவிட்டுச் சென்றவரை இன்னும் நெஞ்சில் வைத்திருந்தால், இருக்கும் அழகையும் மேலும் இழப்போம்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.