அதிகாரம் 117 · குறள் 1161–1170

படர்மெலிந்திரங்கல்

Complainings

  1. குறள் 1161
    மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்குஊற்றுநீர் போல மிகும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: இந்த நோயை நான் மறைக்கத்தான் பார்க்கிறேன்; ஆனால் இறைக்க இறைக்கப் பெருகும் ஊற்றுநீர் போல, மறைக்க மறைக்க அது மேலும் பெருகுகிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1162
    கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்குஉரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: இந்த நோயை மறைக்கவும் என்னால் முடியவில்லை; நோய் தந்தவரிடமே அதைச் சொல்லவோ நாணம் தடுக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1163
    காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்நோனா உடம்பின் அகத்து.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தாங்க முடியாத என் உடலுக்குள், என் உயிரையே காவடித் தண்டாகக் கொண்டு, காதலும் நாணமும் இரு பக்கமும் தொங்குகின்றன.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1164
    காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதல் என்னும் கடல் உண்டு; ஆனால் அதைக் கடந்து நீந்துவதற்குப் பாதுகாப்பான தெப்பம் இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1165
    துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவுநட்பினுள் ஆற்று பவர்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நட்பாக இருக்கும்போதே இவ்வளவு துன்பம் தருபவர், பகையானால் என்ன செய்வாரோ!

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1166
    இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்துன்பம் அதனிற் பெரிது.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதல் இன்பம் கடல் அளவு பெரியது; அது துன்புறுத்தும்போது வரும் துன்பம் அந்தக் கடலைவிடவும் பெரியது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1167
    காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்யாமத்தும் யானே உளேன்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: காதல் என்னும் கடும் வெள்ளத்தை நீந்தியும் கரை காணவில்லை; நள்ளிரவிலும் நான் ஒருத்தியே தனித்து விழித்திருக்கிறேன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1168
    மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திராஎன்னல்லது இல்லை துணை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: எல்லா உயிர்களையும் தூங்கச் செய்யும் இந்த இரவு பரிதாபத்துக்குரியது; இதற்கு என்னைத் தவிர வேறு துணை இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1169
    கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்நெடிய கழியும் இரா.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பிரிவுக் காலத்தில் நீண்டு கழியும் இந்த இரவுகள், கொடியவரான காதலரின் கொடுமையைவிடவும் கொடியவை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1170
    உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்நீந்தல மன்னோஎன் கண்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: என் மனம் போவது போல, அவர் இருக்குமிடத்துக்கு என் கண்களும் போக முடிந்தால், அவை இப்படிக் கண்ணீர் வெள்ளத்தில் நீந்த வேண்டியிருக்காது.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.