நலம்புனைந்துரைத்தல்
- நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்.
தலைவன் சொல்கிறான்: அனிச்ச மலரே, நீ வாழ்க! நீ மிக மென்மையானது; ஆனால் நான் விரும்பும் அவள் உன்னைவிட மென்மையானவள்.
- மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று.
தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறான்: நெஞ்சே, பலரும் காணும் பூக்கள் இவள் கண்களுக்கு ஒப்பாகும் என்று எண்ணி, மலர்களைக் கண்டதும் மயங்குகிறாயே!
- முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு.
தலைவன் சொல்கிறான்: மூங்கில் போன்ற தோள் உடைய இவளுக்கு மேனி மாந்தளிர்; புன்னகை முத்து; மணம் இயற்கை நறுமணம்; மை தீட்டிய கண்கள் வேல்.
- காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று.
தலைவன் சொல்கிறான்: குவளை மலருக்குப் பார்க்கும் திறன் இருந்தால், சிறந்த அணிகலன் அணிந்த இவள் கண்களுக்கு நாம் ஒப்பாக மாட்டோம் என்று தலை கவிழ்ந்து நிலத்தைப் பார்க்கும்.
- அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுகப்பிற்குநல்ல படாஅ பறை.
தலைவன் சொல்கிறான்: அனிச்ச மலர்களின் காம்பை நீக்காமல் சூடிக்கொண்டாள்; அந்தப் பாரம் தாங்காத அவள் மெல்லிய இடைக்கு இனி நல்ல பறை ஒலிக்காது.
- மதியும் மடந்தை முகனும் அறியாபதியின் கலங்கிய மீன்.
தலைவன் சொல்கிறான்: நிலவையும் இந்த இளம்பெண்ணின் முகத்தையும் வேறுபடுத்தி அறிய முடியாமல், விண்மீன்கள் தம் இடங்களிலிருந்து கலங்கித் திரிகின்றன.
- அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போலமறுவுண்டோ மாதர் முகத்து.
தலைவன் சொல்கிறான்: தேய்ந்து பின் நிறையும் ஒளிரும் நிலவில் களங்கம் இருப்பது போல, இவள் முகத்தில் ஏதேனும் களங்கம் உண்டோ? இல்லை.
- மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்காதலை வாழி மதி.
தலைவன் நிலவிடம் சொல்கிறான்: நிலவே, நீ வாழ்க! இவள் முகம் போல ஒளிவீச உன்னால் முடியுமானால், நீயும் என் காதலுக்கு உரியவள் ஆவாய்.
- மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்பலர்காணத் தோன்றல் மதி.
தலைவன் நிலவிடம் சொல்கிறான்: நிலவே, மலர் போன்ற கண்களுடைய இவள் முகத்துக்கு நீ ஒப்பாக வேண்டுமானால், பலர் காணும்படி வெளிப்பட்டுத் தோன்றாதே.
- அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்.
தலைவன் சொல்கிறான்: அனிச்ச மலரும் அன்னப்பறவையின் மென்மையான இறகும் கூட, இவளுடைய பாதங்களுக்கு நெருஞ்சி முள் போல் உறுத்தும்.
இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.