அதிகாரம் 9 · குறள் 81–90

விருந்தோம்பல்

Cherishing Guests

  1. குறள் 81
    இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பிவேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.

    வீட்டில் இருந்து பொருளைக் காத்து இல்வாழ்க்கை நடத்துவதெல்லாம், விருந்தினரைப் போற்றி உதவி செய்வதற்காகவே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 82
    விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவாமருந்தெனினும் வேண்டற்பாற் றன்று.

    விருந்தினர் வெளியே இருக்கும்போது, சாவைத் தடுக்கும் அமிழ்தமே ஆனாலும் தான் மட்டும் உண்பது விரும்பத் தக்கதன்று.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 83
    வருவிருந்து வைகலும் ஓம்புவான் வாழ்க்கைபருவந்து பாழ்படுதல் இன்று.

    நாள்தோறும் வரும் விருந்தினரைப் போற்றுபவரின் வாழ்க்கை, வறுமையால் துன்புற்றுக் கெடுவதில்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 84
    அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும் முகனமர்ந்துநல்விருந்து ஓம்புவான் இல்.

    முகமலர்ச்சியோடு நல்ல விருந்தினரைப் போற்றுபவரின் வீட்டில், திருமகள் மனம் மகிழ்ந்து வாழ்வாள்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 85
    வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பிமிச்சில் மிசைவான் புலம்.

    விருந்தினரை உண்பித்து எஞ்சியதை உண்பவனின் நிலத்தில் விதை விதைக்கவும் வேண்டுமோ? அது தானே விளையும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 86
    செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்நல்வருந்து வானத் தவர்க்கு.

    வந்த விருந்தினரைப் போற்றி அனுப்பி, இனி வரும் விருந்தினரை எதிர்பார்த்து இருப்பவன், வானுலகத்தவருக்கு நல்ல விருந்தினன் ஆவான்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 87
    இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்துணைத்துணை வேள்விப் பயன்.

    விருந்தோம்பலின் பயன் இவ்வளவு என்று அளவிட முடியாது; அது விருந்தினரின் தகுதியின் அளவைப் பொறுத்தது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 88
    பரிந்தோம்பிப் பற்றற்றேம் என்பர் விருந்தோம்பிவேள்வி தலைப்படா தார்.

    விருந்தினரைப் போற்றும் வேள்வியில் ஈடுபடாதவர்கள், செல்வத்தை வருந்திக் காத்தும் இறுதியில் 'துணை எதுவும் இல்லாமல் போனோமே' என்று புலம்புவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 89
    உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பாமடமை மடவார்கண் உண்டு.

    செல்வம் இருந்தும் வறுமை நிலை என்பது விருந்தினரைப் போற்றாமையே; அந்த அறியாமை அறிவற்றவர்களிடம் மட்டுமே காணப்படும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 90
    மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்துநோக்கக் குழையும் விருந்து.

    அனிச்சப் பூ முகர்ந்தவுடன் வாடும்; விருந்தினர் முகம் மாறிப் பார்த்தவுடனே வாடிவிடுவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.