அதிகாரம் 69 · குறள் 681–690

தூது

The Envoy

  1. குறள் 681
    அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் வேந்தவாம்பண்புடைமை தூதுரைப்பான் பண்பு.

    உறவினரிடம் அன்பு, உயர்ந்த குடிப்பிறப்பு, அரசர்கள் விரும்பும் நல்ல பண்புகள் — இவையே தூது செல்பவனின் தகுதிகள்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 682
    அன்பறிவு ஆராய்ந்த சொல்வன்மை தூதுரைப்பார்க்குஇன்றி யமையாத மூன்று.

    அன்பு, அறிவு, ஆராய்ந்து பேசும் சொல்வன்மை ஆகிய மூன்றும் தூது செல்பவருக்கு இன்றியமையாதவை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 683
    நூலாருள் நூல்வல்லன் ஆகுதல் வேலாருள்வென்றி வினையுரைப்பான் பண்பு.

    வேல் ஏந்திய வேந்தர்களிடம் தன் அரசனின் வெற்றிக்கான செய்தியைச் சொல்பவன், கற்றவர்களுக்குள்ளும் நூலறிவில் வல்லவனாக இருக்க வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 684
    அறிவுரு வாராய்ந்த கல்விஇம் மூன்றன்செறிவுடையான் செல்க வினைக்கு.

    இயற்கை அறிவு, கவர்ச்சியான தோற்றம், ஆராய்ந்த கல்வி ஆகிய மூன்றும் நிறைந்தவனே தூது செல்ல வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 685
    தொகச்சொல்லித் தூவாத நீக்கி நகச்சொல்லிநன்றி பயப்பதாந் தூது.

    சுருக்கமாகச் சொல்லி, கடுஞ்சொற்களை நீக்கி, மனம் மகிழும்படி பேசித் தன் அரசனுக்கு நன்மை தேடித் தருபவனே தூதன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 686
    கற்றுக்கண் அஞ்சான் செலச்சொல்லிக் காலத்தால்தக்கது அறிவதாம் தூது.

    கற்றவனாய், பகைவர் பார்வைக்கு அஞ்சாதவனாய், கேட்போர் மனதில் பதியும்படி சொல்பவனாய், காலத்துக்குத் தக்கதை அறிபவனே தூதன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 687
    கடனறிந்து காலங் கருதி இடனறிந்துஎண்ணி உரைப்பான் தலை.

    தன் கடமையை அறிந்து, தகுந்த காலத்தைக் கருதி, இடத்தை அறிந்து, எண்ணிப் பேசுபவனே தூதர்களில் சிறந்தவன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 688
    தூய்மை துணைமை துணிவுடைமை இம்மூன்றின்வாய்மை வழியுரைப்பான் பண்பு.

    தூய ஒழுக்கம், துணைவர்களின் ஆதரவு, துணிவு ஆகிய மூன்றுடன் உண்மையும் உடையவனாய்ச் செய்தியைச் சொல்பவனே தூதன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 689
    விடுமாற்றம் வேந்தர்க்கு உரைப்பான் வடுமாற்றம்வாய்சேரா வன்க ணவன்.

    தன் அரசனின் செய்தியைப் பிற அரசர்களிடம் சொல்பவன், அரசனுக்குக் குறை உண்டாக்கும் சொல் வாயிலும் வராத மனவலிமை உடையவனாக இருக்க வேண்டும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 690
    இறுதி பயப்பினும் எஞ்சாது இறைவற்குஉறுதி பயப்பதாம் தூது.

    தனக்கு உயிர் போவதாக இருந்தாலும், அஞ்சிக் குறைக்காமல் தன் அரசனுக்கு நன்மை தேடித் தருபவனே தூதன்.

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.