அதிகாரம் 120 · குறள் 1191–1200

தனிப்படர்மிகுதி

The Solitary Anguish

  1. குறள் 1191
    தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரேகாமத்துக் காழில் கனி.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தாம் விரும்புபவரால் தாமும் விரும்பப்படும் பேறு பெற்றவர்கள், காதல் என்னும் விதையில்லாக் கனியைப் பெற்றவர்கள் ஆவர்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  2. குறள் 1192
    வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்குவீழ்வார் அளிக்கும் அளி.

    தலைவி சொல்கிறாள்: விரும்புபவர்களுக்கு அவர்களால் விரும்பப்படுபவர் காட்டும் அன்பு, உயிர்களுக்கு வானம் பொழியும் மழை போன்றது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  3. குறள் 1193
    வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமேவாழுநம் என்னும் செருக்கு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தம் காதலரால் விரும்பப்படுபவர்களுக்கே "நாங்கள் இனிது வாழ்வோம்" என்ற பெருமிதம் பொருந்தும்.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  4. குறள் 1194
    வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர் தாம்வீழ்வார்வீழப் படாஅர் எனின்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: பலராலும் போற்றப்படும் பெண்ணாயினும், தான் விரும்பும் காதலரால் விரும்பப்படாவிட்டால், அவள் நல்வினை அற்றவளே.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  5. குறள் 1195
    நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோதாம்காதல் கொள்ளாக் கடை.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நாம் காதல் கொண்டவர் நம்மீது காதல் கொள்ளாவிட்டால், அவரால் நமக்கு என்ன நன்மை உண்டாகும்?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  6. குறள் 1196
    ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போலஇருதலை யானும் இனிது.

    தலைவி சொல்கிறாள்: ஒரு பக்கம் மட்டும் இருக்கும் காதல் துன்பம் தரும்; காவடியின் இரு முனைகளும் சமமாக இருப்பது போல, இருவரிடமும் இருக்கும் காதலே இனிது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  7. குறள் 1197
    பருவரலும் பைதலும் காணான்கொல் காமன்ஒருவர்கண் நின்றொழுகு வான்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: ஒருவர் பக்கம் மட்டுமே நின்று செயல்படும் காமவேள், என் வருத்தத்தையும் துயரத்தையும் காணவில்லையோ?

    மேலும் அறியுங்கள் →
  8. குறள் 1198
    வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாஅது உலகத்துவாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

    தலைவி சொல்கிறாள்: தம் காதலரிடமிருந்து ஓர் இனிய சொல்லும் பெறாமல் இவ்வுலகில் இன்னும் உயிர் வாழும் பெண்களைவிடக் கல்நெஞ்சர் யாரும் இல்லை.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  9. குறள் 1199
    நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்மாட்டுஇசையும் இனிய செவிக்கு.

    தலைவி சொல்கிறாள்: நான் விரும்பியவர் எனக்கு அன்பு காட்டாவிட்டாலும், அவரைப் பற்றி வரும் எந்தச் சொல்லும் என் காதுக்கு இனிமையாகவே இருக்கிறது.

    மேலும் அறியுங்கள் →
  10. குறள் 1200
    உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு.

    தலைவி தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறாள்: நெஞ்சே, உன்னை விரும்பாதவரிடம் உன் துயரைச் சொல்லப் போவதைவிட, கடலைத் தூர்க்க முயல்வது எளிது; நீ வாழ்க!

    மேலும் அறியுங்கள் →

இந்த விளக்கம் AI உதவியுடன் எழுதப்பட்டது; தமிழ் அறிஞர் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.